9.Malownicza PLASTYKA

PLASTYKA

Ta lekcja to jedyna okazja by przypomnieć sobie czasy , kiedy to Twój dad malował Ci piękne obrazy w zeszycie do religii, które pokazywałeś upitemu księdzu w trakcie Mszy Świętej w Twojej parafii. Na pytanie biskupa , kto to narysował tak pięknego traktora rozjeżdżającego szkołę , odpowiadałeś szerokim uśmiechem na twarzy , że to ty , zapominając całkowicie o tym ile twój ojciec godzin musiał wycierpieć , by arcydzieło się udało ,
Cóż to były czasy podstawówki , teraz jesteście w gimnazjum . Czyli jest to okres, w którym nikt wam nie pomoże. Rączki zarówno jak te rolnicze i jak kosmetyczne będą musiały poczuć smak farby , nie mylić z febrą czy z ofermą to zupełnie inne działki. Choć , kto wie być może da się narysować febrę , na którą zachorowała Nel , w zapomnianej książce Sienkiewicza .
Dzwonek po raz kolejny dał o sobie znać . Trwają nerwowe poszukiwania farb , które nie którym postanowiły odmówić posłuszeństwa i pójść na dyskotekę , oraz bloków rysunkowych , które zostały porysowane przed młodszego brata , który myślał, że to dla niego mama kupiła nowiutkie czyste białe kartki. Gdy już słychać ciche "jest " do sali numer 19 podchodzi ciemnowłosa nauczycielka . Jej włosy są długie i proste. Jest wysoka , ubrana zwyczajnie. Czarne szpilki, obcisłe dżinsy i biała z długimi rękawami bluzka zachęcają starszych mężczyzn do patrzenia na jej urok. Ponadto twarz ma taką małą , że ledwo co szerokie, malinowe usta się mieszczą . Ma okularki profesora uniwersytetu chemicznego.   Jest szczupła. Pod lewą pachą trzyma dziennik , a w prawej klucz , którymi otwiera drzwi . Po prawej stronie na ramieniu ma dużą czarną torbę.
Nie trzeba wam przedstawiać sali numer 19, gdyż już ją znacie z poprzedniej lekcji. Plastyczka idzie jak na wybiegu modelki do biurka .
 Rys 1. A publiczność jest ją oczarowana.
 Kładzie na nim tę torbę, za nią dziennik i na końcu klucz . Do środka wbiegają uczniowie przekrzykując się na wzajem . Siadają na swoim miejscu i wyciągają plastyczne talenty .
Nie wszyscy je mają,. Ci co ich nie mają zadają sobie w duchu pytanie " za jakie skarby ja muszę uczestniczyć w lekcjach plastycznych " Co ja takiego zrobiłem ? Niestety nigdy się tego nie dowiemy .
Panna Ewa staje na środku klasy i mówi :
-Scrapbooking - technika tworzenia i ozdabiania przedmiotów użytkowych.
Wydawać by się mogło, że klasa wyciągnie zeszyty i zapisze temat , jednak tak się nie stało wszyscy patrzą na nią ze zdziwieniem . Jednak powtórzywszy temat klasa , zapisuje go w zeszytach.
-Scrapbooking jest sztuką ręcznego tworzenia i dekorowania albumów ze zdjęciami i pamiątkami rodzinnymi. Dobrze. Napisane ? Nie powtórzę drugi raz. Ile napisaliście tyle macie. - wyjaśniła i po sekundzie kontynuuje swój monolog .
- Kompozycja to układ elementów zastawionych ze sobą w taki sposób , aby tworzyły one harmonijną całość . Kompozycją nazywa się też samo dzieło zawierające połączone ze sobą składniki. Rodzaje kompozycji : punkt a . otwarta , punkt b zamknięta punkt c rytmiczna punkt symetryczna.   - rzuca hasłami niczym karabin maszynowy ,
Ktoś z tylnych ławek prosi o powtórzenie . Nauczycielka nie chętnie mówi :
- W którym momencie mam Ci powtórzyć?
- Całe zdanie ostatnie .
- A ja nie wiem co wam podyktowałam . Przepisz od koleżanki , bo mi czas zmarnujesz , jak jeszcze raz będę musiała dyktować . - odpowiada mu
Okazuje się , że autorem prośby jest  Jakub Orzeszek . To niski , blondyn z włosami do szyi w okularach . Ma bluzkę koloru niebieskiego w czerwoną kratę , czarne spodnie oraz trampki . Siedzi w ostatniej ławce w środkowym rzędzie. . Lubi robić wszystko by tylko nauczyciele nie zadawali zadań,
- Dobrze. To tyle pisania. Resztę przeczytacie sobie z podręcznika na stronie dwudziestej ósmej - kończy nauczycielka
Klasa zamyka książki i zeszyty i chowa do plecaka. Top Modelka z pierwszych stron najnowszej gazety mówi do swych niewolników :
- Macie farbeczki i bloczki , bo dziś rysowanko będzie . Zrobicie różne ozdóbki , którymi ozdobicie wasz album ze zdjęciami z wakacji .
- Proszę pani , ale ja nie miałem wakacji . - mówi Jakub
- Czemu ?
- Bo ja musiałem czyścić kominek od pierwszej do północy . Naprawdę , codziennie , siedziałem i czyściłem. Bez odpoczynku , - żali się
 Rys. 2 Nawet w wakacje nie masz odpoczynku . Biedny .
- Biedny. Współczuję , - mówi nauczycielka
- Dlatego , muszę odpocząć .
- Ale życie polega na tym , żeby pracować , nie ma łatwo . - wyjaśnia mu teacher
- O Boże !!!!!! - krzyczy
- Nie wzywaj już Pana Boga . Jeszcze nie nadeszła godzina Twoja . Wyciągaj już te farbeczki . - wraca do lesson .
Niepocieszony uczeń razem z całą klasą wyciąga z torb farbeczki , bloczki i inne dziecięce fantazje .
- Dobrze zaczynamy rysować. Za dwadzieścia miniuteczek będę sprawdzała . - powiedziała
-Proszę pani, ale ja nie mam weny . - mówi Jakub
- To ją odnajdź , - mówi i odchodzi do biurka.
Czarnowłosa kobieta siada przy biurku , wyciąga lustro i tłusz do rzęs z torebki. Zaczyna się malować podczas gdy klasa ciężko wzdycha .
W klasie panuje cisza. Wszyscy zaczynają pracować . To jedyna lekcja, na której nie muszą się uczyć i za byle co mogą dostać pięć . Po kilku minutach , nauczycielka postanawia wywiązać się ze swoich obietnic. Wkłada wszystkie kosmetyczki do torebki i zaczyna łazić po klasie sprawdzając jak uczniom idzie. Podchodzi do stołu Jakuba , widzi , że ten nie ma nic . Tylko sobie wygodnie siedzi na krzesełku ,
- Jakubie , jak tam wena ?
- No widzi pani, słabo ,
- Spójrz twoi koledzy już kończą a ty nic nie masz . Nawet nie zacząłeś ,
- Spoko . Luzik , zdążę . Już jedną mam zrobioną , - odpowiada z uśmiechem
 Rys. 3 Kochanie , jak ty pięknie rysujesz .
- Co to ma być ? Porysowana kartka ? Poważnie chciałbyś to mieć na albumie ? - troszkę się wnerwia
- Ale proszę pani, co tu jest nie tak ? - pyta zdziwiony uczeń
- To , że miały być wzorki, a nie porysowana kartka .
- Ale ja mówiłem pani iż weny nie mam.
 Rys. 4 Jakie to życie bez weny jest nudne . Weno gdzie jesteś ? Help me
- Ale pomysł na udawanie trupa to miałeś , - mówi
- Jakiego trupa ? - pyta
- Nie udawaj . Wszyscy to widzieli . Na korytarzu przed lekcją . - wyjaśnia
- Nóżka mi się poślizgnęła , - wyjaśnia
- Wiesz co , zwykle w szkołach daje lufkę , jednak nasza szkoła jest wyjątkowa i ciesz się , że macie nauczycieli na luzie , bo inaczej dostałbyś dwie lufki bez dyskusji i jeszcze wezwanie do dyrektora.
- Ja dyrektora lubię , - wyjaśnia jej spokojnie
- Wszyscy go lubimy , ale ja mówię jak jest we wszystkich szkołach !
Dzwoni dzwonek . Nauczycielka idzie na środek klasy .
- Spakujcie się . Dzisiaj nie będzie oceny , ale zróbcie to na zadanie domowe i wtedy wam ocenię . A teraz sio ! - mówi do klasy
Wszyscy się pakują i szybciutko wylatują z sali na następną lekcję .
Na pożegnanie filmik o Plastyce

To tyle o Plastyce. To bardzo przyjemny przedmiot, można się wykazać talentem artystycznym . Rozwijajcie swoje talenty , byś może kiedyś będziecie sławnymi artystami . Następna lekcja będzie to technika . Pamiętacie co robiliście na tych zajęciach ? Mam nadzieję , że również działo się coś nie zwykłego jak u mnie, o czym opowiem wam w najbliższym odcinku .

Pisała 

Layla Stormy

.

-  

8. Pasja RELIGII

RELIGIA

Ostatnie pięć minut słodkiej przerwy uczniowie wykorzystują na przypomnienie sobie kiedy ostatni raz byli na spowiedzi. Szukają w podręczniku, w internecie. Ręce im się trzęsą niczym galareta, bowiem czas ucieka, a zaraz stanie przed nimi Bóg okryty futrem zabitego zwierzęcia i zapyta ich jak to bywało z ich spowiedzią. Cóż biedaczki mu odpowiedzą, jeśli ich pamięć została zablokowana chaosem . Klną pod nosem , załatwiając sobie kolejną wizytę u spowiednika . Pytają kolegów , a ci z kolei idą do nauczycieli , którzy biegną po korytarzach załatwiając sprawy przed dzwonkiem. No cóż nikt nie chce pomóc , trzeba samemu sobie poradzić. Uczniowie się naradzają.
Dzwonek ćwierka. Cała klasa patrzy w stronę schodów , gdzie idzie idą w parze ludzie odziani w białą długą tunikę z długimi rękawami. . Po prawej są dziewczyny , a po lewej mężczyźni.. Jest ich szesnastu. Są wysocy i bardzo skupieni na płonących świeczkach. Gdzieś w środku idzie nauczycielka. Widać krótkie czarne włosy , okulary, dziennik , który ma w lewej ręce i czarną torbę również po tej samej stronie. Klucz ma owinięty na palcu wskazującym u lewej ręki. W prawej trzyma świeczkę tak ja wszyscy, Mają do góry . Wszyscy śpiewają religijną pieśń" ..... Proś o zmiłowanie". Przed ostatnim rzędzie pojawia się duży krzyż , którego trzymają dwie ostatnie osoby . Jest uniesiony wysoko do góry. Na nim wisi Pan Jezus. Skręcają w  prawo. Idą pod drzwi sali numer 19 . Skończywszy śpiewać , ktoś mówi :
-Stacja 14. " Złożenie Jezusa do grobu"
Nauczycielka otwiera  drzwi. Kiedy wykonała tę pieśń ludzie zaczynają śpiewać " Obmywamy ciało Jezusowe łzami , Matka stroskana z świętymi uczniami". Nauczycielka wchodzi do środka. Za nią osoby z świecami , dalej śpiewając " Niesie do grobu i w nim ze czcią składa . Sobą nie włada " . . Wszyscy ze świecami stoją przy tablicy . Nauczycielka przed nimi. Wchodzą uczniowie i siadają przy ławkach. Wyposażenie sali jest takie samo jak chemiczne, ale tu ściana jest łososiowa i nie ma tablicy multimedialnej. Za to nad tablicą jest krzyż . Z tyłu klasy są szafki , a po prawej stronie okno .
- Siema uczniowie. - mówi nauczycielka i podchodzi do biurka
Nim wszyscy wygodnie usiedli przy biurkach , ktoś krzyczy:
-Proszę pani , będziemy dziś oglądać film ?
Teacher w płci żeńskiej się uśmiecha i odłożywszy dziennik na krawężniku biurka oraz świeczkę obok niego siada na nim przodem do klasy , dzięki czemu można się się bliżej przyjrzeć strojowi. Ubrana jest w czarne buty w podeszwę, dzinsy i czarną bluzkę w białą kratę zapinaną na guzik. Swoją czarną torebkę położyła na krześle. Uśmiechnięta poczęła mówić do uczniów:
- Droga klaso.
Okej, nie wiedziałam , że kosztujemy aż tyle
 Rys 1, Kto chce tyle pieniędzy ? Serdecznie zapraszam do odebrania.
Wszyscy wśród nocnej ciszy odwrócili się i spojrzeli na nią.
-Postanowiłam, że dzisiaj napiszecie sobie kartkówkę.
Wszyscy wyłuszczają oczy ze zdziwienia . Jak to ? Dziś ? Przecież my nic nie umiemy. Myśli krążą nie spokojnie po głowach ucznia. Ktoś próbuje ratować sytuację:
- Ale proszę pani , nie można w środę napisać, a dziś oglądnąć film ?
- Nie , bo Wasz kolega nie przygotował sprzętu . - wyjaśnia spokojnie
Patrzymy  na tego samego blondyna co na geografii odpalał o komorniku , czy o kształcie Ziemi podobnej do talerza. Jesteśmy wkurzeni , że zapomniał o zadaniu , a on z uśmiechem na twarzy orzeka:
- Mogę iść proszę pani,.
Nauczycielka patrzy na niego z uśmiechem .
- Teraz ? Teraz to jest już za późno. .
- No , ale proszę pani . Ja to szybko zrobię. Naprawdę, - obiecuje nasz kolega
Kobitka podnosi brew do góry i piszczy :
- Zjeżdżaj. Tylko szybko, żeby dyrcio cię nie złapał . Bo mi główkę wyrwie. Tobie może, ale mnie nie.
Nasz koleżka staje od stołu i nóżkami strusia pędzi do drzwi i o mało nie zostaje zgwałcony. Wszyscy patrzymy na to co robi.
Pani Monika z sztucznym uśmiechem mówi:
- Uważaj jak pędzisz. Nie chcę być oskarżona o morderstwo.
Kiedy nasz kolega był załatwiać sprzęt pani od religii nie marnowała czasu i postanawia z nami pogadać . Jakby była naszym psychologiem , a nie nauczycielką o Bogu.
 Rys 2. " Boże , mamo jakiś wstyd mi zrobiłaś przed szefem"
- Macie plany na przyszłość ? Kim chcecie zostać w przyszłości ?
Jakiś wysoki kretyn z ostatniej ławki w prawym rzędzie zgłasza się do odpowiedzi:
- Ja chciałbym być ateistą .
Nim nasza katechetka zdąża coś rzec w drzwiach zjawia się Arkadiusz razem ze sprzętem .
- Już jestem. Szybko ?
- Zero, zero, zero jedną minutę przeleciałeś. - śmieje się
Arkadiusz położył sprzęt na pierwszej ławce środkowego rzędu. Kilka minut trwa doprowadzanie sprzętu do tego by można oglądać. Biała duża mapa już wisi na ścianie. Ustawienie światła i wszystko gotowe.
- Dobrze. Więc dziś oglądniemy sobie pasje . - wyjaśnia teaccher
- Pasję ? A to jakaś bajka ? - pyta  Arek
- Zaraz zobaczysz . -odpowiada
Wszyscy czekają w milczeniu na otworzenie filmu . Kiedy film rusza, nauczycielka podchodzi do ściany by zgasić światło. Film jak się okazało potem się zaczął na dobre . O ile w odbiorze obrazu nie ma problemu , o tyle ze słyszalnością już tak. I to nie chodzi o to , że mój słuch jest anty , tylko raczej ktoś inny ma poważny problem .
- Proszę Pani, bo my nie słyszymy ! - krzyczą ludzie z tyłu .
Dziwi mnie tylko to jak jak to możliwe , że to słyszałam , a oni nie. Przecież to było głośno ( chyba , że system FM sam sobie pogłośnił).
- Nie słyszycie ? - dziwi się katechetka.
Gdy klasa powtarza swoje chóralne "nie"  patrzy na mnie , a ja jej mówię :
- To dziwne bo ja słyszę .
Znów patrzy na klasę.
- Co wy pieprzycie , że nie słyszycie. Przecież słychać.
- Ale my nie słyszymy. -odpowiadają ponownie
Facetka pogłaśnia na fula,  Także koncertowo jest.
 Rys. 3 Chyba się komuś pomyliły imprezy.
-Proszę pani, dla mnie jest za głośno. - niemalże krzyczę .
- Przykro mi musisz wytrzymać. Oni nie słyszą. - odpowiada mi jakże pięknym krzykiem
Do końca filmu staram się wytrzymać , i chyba mi się udaje. Film był naprawdę wzruszający. Prawie na każdej ławce można było znaleźć  chusteczki higieniczne. To co uczniowie robią w klasie przypomina płaczki, czyli laski którym płacono by płakały nad grobem ukochanego gwałciciela.
 Rys 4. Gdyby was pani od histy pytała to już będziecie wiedzieć xD.
Po kilku minutach zdzwoni dzwonek . Uczniowie wstają z krzeseł , porywają torby i chcą wybiec z klasy , gdy religinistka mówi:
- Hej , klaso. Może się pomodlimy .
Słychać nie wyraźnie słowa "o kur***". Wszyscy odwróciwszy się w stronę krzyża , żegnają się i modlą się swoimi słowami w duchu "  Niech ta lekcja się skończy , błagamy Cię Panie Boże . Niech jutro pani od matematyki złamie nogę na chodniku i niech nie będzie sprawdzianu. Natomiast na głos to jest inna modlitwa. Po skończonym rytuale wszyscy mają pozwolenie wyjścia. Ze słowem "dziękuję " opuszczają salę.
Następnie wychodzą ludzie odziani w białą szatę razem z płonącymi świecami . W przeciwieństwie do uczniów są bardzo spokojni , kontynuują  pieśń , którą śpiewali podczas drogi krzyżowej. Pani Monika skończywszy porządki w sali również ją opuszcza z większym bagażem niż uczniowie bo razem z świeczką , dziennikiem, torebką i sprzętem.
Na pożegnanie filmik o Religii.

 To tyle o Religii, Kolejny odcinek będzie o Plastyce. Przeniesiemy się do lat dziecięcych. Nim to nadejdzie to chciałabym wam życzyć byście ufali Bogu, on wie co robi. Dajcie mu swoją dłoń, on was poprowadzi, dzięki temu się nie zgubicie w tej życiowej wędrówce.

Pisała 

Layla Stormy

7. Kubiakowe WYCHOWANIE FIZYCZNE

WYCHOWANIE FIZYCZNE

  Statystyki dotyczące nie uczęszczania młodzieży na lekcję wychowania fizycznego w latach 2010-2013 wyniosła 23 %. Dlaczego? Statystycy jako główny powód podają  pocenie się ciała (30%), a 40% deklarowało , że lekcje są nudne. Można to zmienić ? Oczywiście, że tak,
Nim dzwonek zadzwoni  uczniowie podzielą się na grupy . Damska część idzie  do żeńskiej szatni by się przebrać w najbardziej wzywające ciuchy świata . Jest  to duży kwadratowy , zielony pokoik z czarnymi wieszaczkami, z jasnobrązowymi ławkami i nic więcej . To samo jest  w szatni męskiej, która była obok przy tej samej ścianie. Chłopcy i dziewczyny generalnie rozmawiają o tym co będą robić po szkole lub obgadują swoich niewinnych kolegów.
Dzwonek dzwoni , uczniowie niczym strażacy do pożaru wybiegają z szatni i stają w szeregu przy drzwiach do sali gimnastycznej, która stoi obok damskiej szatni. Kilka minut później zjawia się przed nimi szczupła, wysoka sportsmenka. Ubrana jest w różowy T-hirt, krótkie czarne luźne spodenki i ma białe adidasy. Ma spięte blond włosy w koka, ma trochę zmarszczek, W prawej ręce trzyma granatowy dziennik, a w lewej klucz. Nim otwiera salę. Uczniowie jako pierwsi wchodzą do niej.
Ich piękne boskie oczy zostały oślepione przez grzejące od samego ranka słońce. Okno ma kształt prostokąta i rozciąga się  na całą prawą część ściany. Pod nim jest połowa ściany , obu stronach też, Sala jest przeogromna. Na podłodze leżą materace koloru srebrnego, są grube i ciężkie. Na środku wisi podziurawiona siatka , która przewiązana jest do białych dużych słupków, Stoją one przed jasnobrązową ławką, na której siedzą osoby , które nie darzą sympatią tego, że nauczyciela.
Część uczniów siada na tych materacach po lewej stronie, część podchodzi do siatki i próbuje się na niej powiesić, lub przeskoczyć, udając Kamila Stocha, czy też chcąc załatwić sobie tygodniowe zwolnienie z lekcji wychowania fizycznego.
Rys. 1 Też Cię kocham mamo . 💓
Kujonie z  kolei stoją grzecznie na baczności i patrzą na wchodzącą z uśmiechem nauczycielkę. Podchodzi do ciemnobrązowego, małego stolika, który wcześniej nie został zauważony przez uczniów i kładzie na nim dziennik z rachunkami.  Uczniowie kochający imprezę wstają w szeregu i już mają powiedzieć, że im się nie chce ćwiczyć, gdy pani Małgorzata staje przodem do nich i mówi:
- Siema klaso.
- Siema !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
- Dzisiaj mam dla was niezwykłą niespodziankę,
- Tak, lekcja wf - u świetna niespodzianka. - odpowiada jej znany już wam wcześniej Arek
- Zobaczycie , że wam się ta niespodzianka spodoba powiedziała. -odpowiada
Nagle uczniowie widzą, że ktoś wchodzi drzwiami którymi oni weszli kilka minut wcześniej. Mierzą go wzrokiem. To niebieskooki mężczyzna w okularach, którego szkła są pięknie wypolerowane. Uśmiechnięty , mierzący około 190 cm wzrostu, przystojny , ubrany w biało-czerwony strój z numerem trzynaście na plecach  zmierza w kierunku nauczycielki. W lewej ręce trzyma żółto-niebieską piłkę. Ma ją ugiętą, a drugą wyprostowaną,
Już tam słychać jak jedna dziewczyna do drugiej mówi :
- Boże jaki on przystojny !
Ta jakby się chciała pochwalić, że zna tego gościa mówi dość otwarcie:
- To chyba ten aktor z serialu " M jak Miłość"
Wszyscy się odwracają w stronę właścicielki tego pytania. Jest niewysoką, czarnowłosą do ramion  dziewczyną, ubrana tak wszyscy w białe T-hirty i czarne spodnie. Przed nią jest  blondynka z kręconymi włosami trochę niższa niż tą którą znacie.  Wszyscy wybuchają śmiechem. Nawet prowadzący ten "program". Po ustaniu śmiechu nauczycielka mówi do uczniów.
- Nie, to jest siatkarz Michał Kubiak
- Co ????????
Uczniowie spojrzeli na siebie wielkimi oczami ze zdziwienia.
- Mogę autograf? - przerwa ciszę ta sama blondynka
- Ja też? - wszyscy uczniowie zaczynają wymachiwać rękami tak jakby się zgłaszali do odpowiedzi
- Później, teraz jest coś co Michał chce wam powiedzieć.- chyba nauczycielka zapomniała, że on też umie mówić
- Tak. Zagramy w siatkówkę . -informuje
- Z panem ? - pytają się wszyscy jednocześnie.
- Tak. - mówi
- To może być ciekawie, - komentuje ktoś z tyłu
- Graliście nie raz pewnie w to, więc chyba nie muszę tłumaczyć zasady tej gry.
Klasa zaprzecza, Michał chce zacząć, ale ktoś  go pyta :
- A pan się nie boi mocnych zagrywek ? Bo wie pan, ja bym się bał grać w okularach.
- Nie , spokojnie. Mam okulary bo mam wadę wzroku. - wyjaśnia
- A bez okularów pan nie widzi piłki ? - pyta ten sam uczeń
Szczerze powiem,  nie wiem jaka to jest wada wzroku minus dwa  . Z tego co ja słyszałam to taka wada przeszkadza Michałowi w grze w siatkówkę, ale co widzi, a czego nie bez okularów, to nie wiem , nie specjalizuję się w problemach wady wzroku . Ważne, że w soczewkach gościu umie grać,
- Widzę piłkę spokojnie bo mam soczewki. Dlaczego cię to tak zainteresowało? - pyta
- A bo wie pan, ja też mam wadę wzroku  i boję się trochę grać w siatkę. -odpowiada mu Tomek z fizyki
Rys. 2 Ciekawe jak widzi Kubiak  bez soczewek
- A ja mam astmę, - dodaje Arek
Za przykładem dwóch wyżej wymienionych kolegów idzie  reszta tej klasy. Tak bardzo im się podoba  temat ludzi niepełnosprawnych w sporcie, że nie zamierzają  kończyć atakować Kubiaka, wymyślając swoje "problemy".
- Dobrze, skończy już z tym. Sport jest dla wszystkich , nawet dla ludzi, którzy nie chodzą, nie widzą, nie słyszą i tak dalej. - mówi  pani Małgorzata
- Naprawdę? - pytają  zaskoczeni uczniowie
- Tak
- Jak to oni robią? - pyta Michał
- Poczytajcie  sobie na Facebooku i dajcie  mi wrzeszczcie święty   spokój ! - krzyczy  na nich , patrząc w oczy Michała
- Podzielcie się na dwie drużyny.Żeńską część poprowadzi pani Małgorzata , a ja część męską, -informuje
Klasa zadowolona z tego, że goszczą gwiazdę sportu postanawia wykonać to zadanie. Po podzieleniu się na grupy Michał Kubiak kontynuuje:
- Gramy w siatkówkę setową do jedenastu punktów, ok ?
Uzyskawszy zgodę wszyscy rozpoczynają prawdziwą, rozgrzaną walkę o piłkę.

  Rys. 3 Jestem taka seksowna, że wszyscy pragną mnie posiąść...
Poszedł ja dzik w żołędzie, te słowa zna każdy kibic siatkówki. Kogo one dotyczą? No perfekcyjna odpowiedź mój młody czytelniku. Kubiak nie dał rywalom szans. Obronił najtrudniejszą piłkę świata. Jest perfekcyjnym zawodnikiem, który potrafi porozrzucać swoich rywali po boisku, zwłaszcza gdy ...
Do sali wkracza  piątka mężczyzn. Nie wiadomo kiedy się pojawili, ale się zjawili. . Pierwszy z nich to Marcin Możdżonek,. .Biegnie , gdy piłka piłka leci na stronę chłopaków. Kubiak ma już odbijać, kiedy nagle ujrzał , że ktoś leci w jego stronę i bardzo mocno piłkę  odbija. Zaskoczone dziewczyny , zapominają, że piłka już dawno jest po ich stronie. Punkt zdobyła drużyna męska. Do walki wkracza Kurek, co kurki hoduje i swoją zagrywką imponuje  blondynce, stojącej przy siatce.. Ta mdleje  i trzeba  zwołać przerwę techniczną, Po tej przerwie włazi na  " boisko"  Mariusz Wlazły fałszywie śpiewając " Nie rzucim ziemi skąd nasz ród , nie damy pogrzebać mowy " podbiega do piłki i zagrywa wciąż śpiewając " Polski my naród, polski ród, królewski szczep piastowy " . Piłka rzucona przez niego leci w kierunku drużyny dziewczyn o krzyczy dalej " Tak nam dopomóż Bóg !" . Po tej akcji wkracza kolejny katolik, służący wiernie Bogu, niczym Abraham. Jest  godzien oddać ofiarę swojego dziecka , gdyby tylko Bóg oto poprosił. Oto nasz świetny libero Igłą Szyte strzela bąka na środku boiska i wszyscy padają  ze śmiechu . Z pomocą przychodzi mu Bartman, który podaje   flaszkę dobrego piwa. Gdy już naszemu liberciowi bąki przeszły, wszyscy powracają  do gry. Ostatni do gry przychodzi a raczej przylatujeł na skrzydłach miłości Andrzej Wrona.
Rys. 4 Kiedy wybuchnie wojna oni przyjdą z pomocą....
Ale nie tylko drużyna męska zaczyna  się poszerzać. Chwilę później pojawiają się  też inni nauczyciele wychowania fizycznego dopełniając tę armię,
Siatkówka przy chrześcijańskich solówkach Wlazłego rozgrywa  się w najlepsze. Oczywiście wszyscy zapominają  już o kilku ważnych elementach takie jak : szkoła, dzwonek, lekcje. Wszyscy skupiają się na meczu. Nikt nie wie jaki jest wynik. Kogo to interesuje ? Babcię szyjącą na druczkach , a może dziadka przeżywającego pierwszą porażkę Polski w meczu ? Ważne by  rozstrzelać  którąś  drożynę. Ale którą ?
Na sali jest tyle ludzi, że z czasem można  się zastanawiać, czy to nie są jakieś zamieszki islamskie. W końcu ktoś obrywa  piłką i trzeba go zanieść na OIOM, Igła jest  tak pijany po wódce, że po udanej akcji zaczyna.błagać na kolanach Kubiaka.
- Dziku, dzikuniu, proszę zrrób coś ekstra dla wujka
- Wy********* - powiedział śmiejąc się
- No plissss
Widząc psią mordkę, śmieję  się i wykonał jego prośbę.
Rys. 5 Tak się tańczy prawidłowo
 Nauczycielka widząc co się zaczyna dziać rzekła :
- Idźcie na lekcje, my się zajmiemy nimi.
Uczniowie lejąc ze śmiechu udali się w stronę wyjścia. Kątem oka udało się zobaczyć jak Ignaczak bierze ręce Kubiaka i zaczynają razem tańczyć walc .
      Na pożegnanie filmik o Wychowaniu Fizycznym:

  
      To tyle o wychowaniu fizycznym.Wychowanie fizyczne nie jest straszne, ani nudne !  Powiem, że to jest jedyny przedmiot, który powinien być realizowany w szkole. Nie tyle że może zdobyć ocenę bardzo dobrą, za to że jesteś na zajęciach lub masz strój Reprezentacji Polski w siatkówce , co polepszać sobie nastrój, zdrowie, kondycję Warto poświęcić te cudowne czterdzieści pięć minut na to. Mam nadzieję, że się spodobało i zachęciłam was choć trochę do tej lekcji. W kolejnym tygodniu opiszę wam następną lekcję, Co to będzie? Zobaczycie sami.. 
Pisała do was
LaylaStormy 
 

6. Wakacyjna INFORMATYKA

INFORMATYKA

  Jest w szkole coś na co uczniowie długo czekają, gdy już się zbliża ta godzina, pocierają rączki, oblizują zaschłe od tygodni wargi i są gotowi się pobić o pierwsze miejsce do sali. Nim dzwonek zdąża dobrze zadzwonić, oni już głośno zastanawiają się co będą robić na tej lekcji , no bo na pewno nie uczyć się,

Tak ! To jedyna w szkole okazja by się poczuć jak na wakacjach, gdzie ma się dużo wolnego czasu i można robić co się nam żywnie podoba. Tak ! To jedyna okazja, dla tych co mają szlaban za to, że nie przyznali się rodzicom ile mają pał na koniec roku szkolnego. Można tę okazję wykorzystać i sprzeciw stawić się rodzicom. Tylko podziękować twórcom za to, że wymyślili ten przedmiot. Jeszcze istnieje jedna zaleta tej lekcji : masz piątkę za to, że .... grasz w pokemony, a nie wiesz co to jest PowerPoint czy inny program do robienia makijażu na kompce.

Tak więc blondynka ( według danych statystycznych nie umie parkować i wjechała na dach szkoły ) o niskim wzroście, o kształcie jabłka, niebieskich oczach, z malinowymi ustami , tworzącymi ładny uśmiech , ubrana w dżinsową sukienkę pożyczoną od babci, która zwiała ze ślubu wnuka , bluzkę na ramiączkach koloru niebieckiego, na lewym ramieniu ma czarną torbę, w czarnych butach pobiegła przed drzwi nr. 20 . Uczniowie widząc ją stanęli tuż za nią niczym gąseczki i milutko rozmawiali o ich sprawach.

Teachera trzymając granatowy dziennik pod lewą pachą otwiera  drzwi jasnobrązowym kluczem trzymanym w prawej ręce,

  Uczniowie z okrzykiem radości wyjeżdżają do środeczka.Wcielając się w bohaterów wczorajszej dobranocki biją się nawzajem, bo jeden i drugi chce siedzieć akurat na tym sprzęcie, tak jakby w tej szkole panowała bida. Byłby tylko jeden kompcio na 20 osóbek. Jednak ta szkoła płynie w złocie i ma więcej niż jedno urządzenie, które uzależnia każdego. Kiedy uczniowie się pozabijali , zrozumieli, że to było nie potrzebne.

Sala informatyczna jest mała, ale nie taka mała, że nie pomieściłaby uczniów. Ściany są jasnożółte, wpada tu dużo promieni słonecznych. Stoliki na których są monitory i klawiatury  są  jasnobrązowe i złączone ze sobą.  Tworzą  duży kwadrat jaki jest w sali muzycznej, ponadto w środku stoją  jeszcze dwa rzędy stoisk z tymi urządzeniami.Na podłodze z prawej strony są  komputery. Uczniowie siedzią  na czarnych obrotowych krzesłach przodem do okna lub pustych ścian.  Kompusiunie, jak zapewnię nazwałby każdy z was są uparte, łagodne i leniwe. Tę ulubioną część uczniów oddzielała granica Schengen. Polega ona na tym, że trzeba  zapłacić nauczycielowi wzorowym zachowaniem, bo inaczej nie zostaniesz wpuszczony. Za tą granicą jest duży kwadratowy stół, a dookoła niego niebieskie krzesełka. Na wprost znanej nam granicy Schengen znajduje się duża tablica suchościeralna .

- No ku*** włączaj się ty de**** bo jak Ci zaraz wy***** to zobaczysz sk*********- dało się słyszeć przekleństwa jednego z uczniów,

Blondynka na językach odkłada dziennik i torbę na stolik i idzie do ucznia, który postanawia  się nie hamować. Właściciel tych przekleństw siedzi po prawej stronie przy oknie. Wszyscy zdumieni patrzą na swojego kolegę. Michał, właściciel tych znanych nam od dziecka słów, ma problem z komunikacją na linii człowiek-komputer. No cóż maszyny z czasem wolą zdenerwować człowieka niż z nim współpracować,

- Kopnij go w tyłek ! - odpowiada koleżanka z naprzeciwka

To wysoka, elegancka, chodząca do szkoły na szpilkach, mająca długie kręcone włosy blondynka. Ubrana jest białą na ramiączkach bluzkę z takim dekoltem

Rys.1 Nauczyciele chętnie Ci dadzą 5 za znajomość serialu Moda na Sukces.

- Kopnąłem go i ten dalej świruje! - odkrzykuje  jej kolega

- Michaś uspokój się , bo zaraz polecisz z nim do lekarza- odpowiada uśmiechnięta blondynka

Śmiech klasy. Diagnoza lekarza byłaby taka:

Rys. 2 Proszę podać mu aspirynę i powinno mu przejść

Jednak kolega, który jest szczupły, wysoki , wysportowanym blondynem ubrany w czarną bluzkę z krótkim rękawem , krótkie w żółte spodnie , czarne buty dalej jest zdenerwowany. Wstaje, bierze  czarną klawiaturę, która leży  przed nim i wali  nią  o biurko.Huk jest taki, że wszyscy wstrzymują  oddech. Zapada cisza, wszyscy oglądają ten film z przerażeniem,.Michaś chce wyjść , ale przeszkadza mu odważna nauczycielka, która staje  przed nim.

- Michaś, a włączyłeś komputer? - pyta łagodnie, jak baranek.

- A to komputer trzeba włączyć? - odpowiada zaskoczony

Śmiech w klasie nie do opisania,

- Nie, polizać. - mówi  blondi jak zawsze uśmiechnięta

- Ale skąd pani wiedziała ? -  trochę zawstydzony chłopak i usiada ponowie przy komputerze

- Jest taki duży czarny przycisk . Wciśnij go. - instruuje  go.

Michał posłusznie wykonał zadanie. Nagle na ekranie pojawił się Windows i komputer zaczął się uruchamiać,

Zadowolona nauczycielka wróciła do granicy Schengen i stojąc tam zaczyna  mówić:

- Och Michał. Michał przez ciebie pół lekcji stracimy.

- Ale to moja wina, że komputer się nie chciał włączyć. -broni się

- Ale Michał zobacz , twoi koledzy mają przygotowane urządzenia do pracy , a ty nic. Nawet nie chciało Ci się włączyć przycisku. - rzecze

Na ekranie Michała pojawia się niebieskie tło z napisem ZAPRASZAMY. A obok napisu pojawia się białe kółeczko ładujące. Michał zaczyna  klikać różne przyciski naraz na klawiaturze i energicznie ruszać myszką.

- No jasna cholera, znowu. Proszę Pani, ja nie chcę takiego komputera.

- Co się znowu stało?

- Komputer się zaciął. - mówi

Nauczycielka po raz drugi podchodzi do niego.

- Widzi pani, nie ma myszki. -mówi   gdy stanęła  przy nim

- On się ładuje. Poczekaj chwilkę,

- To on ma ładowarkę?

Cichy śmiech klasy. Nauczycielka bez komentarza wraca na swoje miejsce.

- Dziś będziemy robić fotomontaż. - oznajmia

- Będziemy robić zdjęcia? - cieszy  się blondynka w kręconych włosach.

- Nagie ? - dopytuje się już weselszy Michał, bowiem komputer mu się już uruchomił.

- Michał , proszę Cię, Wiecie jak to się robi? Wejdźcie na internet poszukajcie w grafice jakieś zdjęcie z nad Morza Bałtyckiego, następnie wyklejcie je PowerPointa. Następnie poszukajcie w internecie zdjęcia z koszykarzem mającym w ręce piłkę do kosza, następnie w Power Poincie wytnijcie jeden z elementów i wklejcie go do morza w zdjęcie Morze Bałtyckie. Chodzi o to by zdjęcie było nieprawdziwe,- powiedziała i odchodzi  do stołu gdzie jest dziennik, by wpisać temat.

- Nie do wiary Michaś 15 minut włącza komputer. - komentuje nauczycielka wpisując temat.

- No widzi pani. Można. - odpowiada jej uczeń,

Po wpisaniu tematu pani Renata, bo tak był na imię blondi zaczęła chodzić po sali i oglądać pracę uczniów.

Kujonie robią  zadanie niemalże profesjonalnie, a Ci co postawili na luz weszli na internet i zamiast szukać zdjęć oglądają na youtube różne gry z pokemonami, czy też z lalkami Barbi jeśli chodzi o dziewczyny. Nauczycielka podchodzi  do Michała, który ogląda zupełnie co innego niż pozostali. Bardzo ją to zaciekawia, co to jest. Otóż na stronie internetowej Michała pojawiają  się takie zdjęcia jak:

Rys. 4 Proszę nie pokazujcie dzieciom plisssss

- Komputera nie umiesz włączyć, a w porno wejść umiesz tak?

Uczeń patrzy na nią.

- To samo mi wyskoczyło . -powiada

- Tak, samo , akurat. Coś zrobił? - pyta  uśmiechając się

- Wszedłem w internet i nagle pojawiła się reklama z tą kobietą i kliknąłem na to zdjęcie i nagle mi się wyświetliła strona z tymi nagimi kobietami, Nie umiem z tego wyjść, -jest  zasmucony,

Pani Renata schyla się, następnie bierze   czarną myszkę i najeżdża  na krzyżyk w prawym górnym rogu ,zamyka internet. Potem ponowie otwiera. Ukazuje  się nowa wyszukiwarka.

- Ooo, dziękuję pani. -mówi

Nauczycielka wyprostowawszy się zwraca  się do klasy.

- Macie fotomontaże ? Zaraz będę oceniać,

Zwraca się do Michała.

- Masz fotomontaż?

- Tak , pokazać? -pyta

- Nie, opisać,

Michał otworzył PowerPointa i oczom nauczycielki ukazuje  się to:

rys. 5 Ohyda , fujjjjj nie jestem tolerancyjna ....

- Co to jest ? - pyta z przerażeniem w oczach

- Fotomontaż. -odpowiedział szczęśliwy

- Co one robią? - pyta, choć doskonale widziała

- Całują się.

- Co tu jest  fotomontażem, bo dla ,mnie to zwykłe, ohydne zdjęcie . Masz ocenę niedostateczną i uwagę,  że oglądasz na lekcji zdjęcia porno. Chłopie jak chcesz dziewczynę  i seks z nią to  mogłeś mi powiedzieć moja koleżanka jest prostytutką i chętnie się z tobą umówi na seks, a nie pokazuj mi to w szkole .

- Naprawdę?

- Oczywiście, że nie. Michal obudź się , gdzie ty żyjesz . Usuń to zdjęcie. Masz pięć minut na nowy  fotomontaż inaczej masz ocenę niedostateczną i uwagę w dzienniku. -mówi

- Ale proszę pani, mnie się to zdjęcie podoba.

- Ale mnie nie.

Zaczyna się wojna.

- Pani nie rozumie .ludzi, którzy wolą przebywać z osobą tej samej płci. Dlaczego ten świat tak bardzo ich nienawidzi. Czemu pani nie chce dać im szansy na normalne życie ?

- Michał, proszę to usunąć . - prosi

Nagle słychać  krzyki:

- Aaaaaa pomocy ! Mój komputer się pali.

Nauczycielka odwraca się i spojrzała w stronę z której wydobywają się wrzaski.. Przed nią pojawia się z prawej strony  wielki ognień, który zżera monitor.

- Dzieci wyłączcie komputery i uciekajcie na następną lekcję .

- Proszę pani, ale my nie chcemy.  Tak nam tu dobrze, -mówi  blondynka

- Aniu pokaż mi swój fotomontaż jeszcze szybciutko.

Jej obraz przedstawia Michała Kubiaka ubranego w stroju reprezentacji Polski, rozciągającego się i siedzi na morzu.

- Ładne.. - chwali

- Jestem jego fanką, Mam 14596979 jego autografów-oznajmia

- To gratulacje, a kto to?

- Michał Kubiak, mój mąż. Od 2 lat jesteśmy małżeństwem.

- Ok , dziękuję, a gdzie jest fotomontaż o który prosiłam?

- No wie pani, żal mi było Kubiaka, więc zmieniłam, ale ma pani polskie morze.

- No dobrze i tak lepiej zrobiłaś niż twój kolega, więc masz piątkę,

Blondynka była tak szczęśliwa, że zapomniawszy , że stoi przed nauczycielką wstaje  i cmoka  ją w usta. Dosłownie. Ta patrzyła na nią ze zdziwieniem.

- Ja też jestem lesbijką, Dziękuję i dowiedzenia.

Uczniowie wyłączywszy  kompy wybiegają i z sali. Niestety nie udało się zostać dłużej na tej ciekawej lekcji. Oczywiście ci co nie mają  fotomontaży , a w zamian za to siedzieli na youtubie wpisano im jedyneczki, a inni oprócz Michała cieszą się z  piąteczki. Niestety prace uczniów spłonęły w wielkim pożarze w trzecim roku.

Na pożegnanie filmik o informatyce:

                      Na dziś to koniec z informatyczną przygodą, To jedyna lekcja, którą wszyscy uwielbiają. Jednak nie przesadzajcie z tym internetem, mogą wam oczy wysiąść. I to dosłownie. Człowiek może nie uwierzyć póki sam tego nie przeżyje. Utrata wzroku to coś gorszego niż stracenie słuchu. Tracisz piękno, które stworzył nam sam Pan Bóg. Masz ciemność z której już nigdy nie wyjdziesz, a jeśli to nie cały. Polecam jednak też robić zadania zadawane przez nauczycieli, bo może być to przydatne w pracy, naprawdę już w każdej dziedzinie komputery znalazły zastosowanie. Technologia idzie w górę....

Za tydzień zapraszam na kolejną lekcję.

Pisała

LaylaStormy